چیزی مرا میبرد

چیزی آرام آرام روحم را میساید و میخراشد

روحم مانند شنهای ساحل از میان انگشتانم میخزد و پودر میشود

چیزی مرا به لذت بودن نمیکشد

از هم چرائی بیهوده با ثانیه ها بیزارم